నాన్న కావాలనుకుంటున్నారా?

అనేక మంది దంపతులకు వివాహమై కొన్నేళ్లు గడుస్తున్నా సంతానలేమి వారిని వేధిస్తూ ఉంటుంది. సంతాన భాగ్యం కోసం వారు చేయని పని  ఉండదు. పూజలు పునస్కారాల , మరోవైపు సంప్రదించని వైద్యులంటూ ఉండరు. 
  యాంత్రిక జీవనంలో భార్యా భర్తల మధ్య శృంగార సమయం చాలా తక్కువ. పని ఒత్తిడి వల్ల సెక్స్‌ను ఎక్కువగా ఎంజాయ్ చేయలేక పోతున్నారు. అనేక మంది దంపతులు వారానికో, పదిరోజులకో మొక్కుబడిగా సెక్స్‌ను పూర్తి చేస్తున్నారు. ఇలాంటి వారికి సంతానం కూడా ఆలస్యంగానే కలుగుతోంది. 

దంపతులు సెక్స్‌ కార్యక్రమానికి ఎక్కువ రోజులు దూరంగా ఉండటం కూడా ఒక కారణంగా చెపుతున్నారు. 
ఇలాంటి సమయంలో కూడా నిర్ణీత సమయంలో సెక్స్ చేయడం వల్ల పిల్లలు పుట్టే అవకాశం ఉందని వైద్యులు చెపుతున్నారు. 

రుతుక్రమం మొదలైన పదో రోజు నుంచి 20వ రోజు వరకు ప్రతి రోజూ సెక్స్‌లో పాల్గొనాలి. అలా కలవక పోయినట్టయితే పిల్లలు పుట్టే అవకాశం చాలా తక్కువేనంటున్నారు. అలాగే, సెక్స్ తర్వాత వీర్యం సరిగా రాకపోయినా వెంటనే వైద్యుడిని సంప్రదిస్తే మంచిదని వారు చెపుతున్నారు.

Related articles: 

మగ పిల్లలు పుట్టడానికి మునులు చెప్పిన రహస్యం...

మెంతులు తింటే ఇక మీ ఆవిడకు వాంతులే ?

బాహుబలి లో మీరు చూసిన వాటర్ ఫాల్స్ ఎక్కడ ఉందో మీకు తెలుసా?

వ్యభిచారం: రోజుకి 5 లక్షలు అంటున్న హీరోయిన్ చెల్లెలు...

మనిషి ఎప్పుడు చనిపోతాడో కుక్కలకు ముందే తెలుస్తుందా ?

కుక్క అనగానే గుర్తొచ్చేది విశ్వాసం. అంతగా విశ్వాసానికి ప్రతిరూపంగా నిలిచే కుక్క పట్ల మనిషి మూఢ విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉండటమనేది కాస్త ఆశ్చర్యపరిచే విషయమే. కుక్క ఏడిస్తే అరిష్టమని, ఎవరో చనిపోతారని అనడం వినే ఉంటారు కదా! మనలో చాలామంది ఈ విషయాన్ని గట్టిగా నమ్మడమే కాదు... పొరపాటున కుక్క ఏడిస్తే ఏదో జరిగిపోతుందని భయపడిపోతుంటారు కూడా. 

ఇది ఎంతవరకూ నిజం? కుక్క నిజంగా చావును పసిగడుతుందా? ఎవరికి వారు అనేసుకోవడమే తప్ప ఇంతవరకూ దీన్ని ఎవరూ నిర్ధారించి చెప్పలేదు. పోనీ ఏవైనా ఆధ్యాత్మిక కారణాలు, చారిత్రక సాక్ష్యాలు ఉన్నాయా అంటే... అదీ లేదు. కానీ నమ్మకం మాత్రం బలంగా ముద్రపడిపోయింది. ఈ నమ్మకాన్ని పారద్రోలాలని చాలామంది పరిశోధనలు చేశారు. కానీ ఫలితం అంతంత మాత్రమే. 

కుక్కలకు అతీంద్రియ శక్తులు ఉంటాయన్న నమ్మకం గ్రీకుల నుంచి వచ్చింది. కుక్కలు దుష్టశక్తుల్ని కనిపెట్టగలవని, దెయ్యాలను చూడగలవని గ్రీకులు బలంగా నమ్మేవారట. కుక్క ఏడిస్తే చెడు జరుగుతుందని, ఎవరో చనిపోతారని అనుకోవడం కూడా వారి నుంచే మొదలైందని అంటారు. వాళ్లు దేని ఆధారంగా ఆ నమ్మకాన్ని పెంచుకున్నారో మనకైతే తెలీదు. ఆధునికుల్లో కూడా కొందరు ఇలాంటి వాదనలను సమర్థించారు. మాత్ గ్రోనింగ్ అనే అమెరికన్ రచయిత... ఏడు గిట్టలున్న కుక్కకు దెయ్యాలు కనబడతాయని ఓ పుస్తకంలో రాశాడు. కుక్క ఏదైనా శూన్యంలోకి చూసి అరుస్తున్నా, ఏడుస్తున్నా కచ్చితంగా దెయ్యాన్ని చూసే అయివుంటుందని, అప్పుడు దాని రెండు చెవుల మధ్య నుంచి చూస్తే ఆ దెయ్యం మనక్కూడా కనిపిస్తుందని రాశాడాయన. 

దీన్ని కొందరు కొట్టి పారేశారు కానీ ఎంతోమంది నమ్మారు. దెయ్యాల్ని సైతం చూడగలిగేంత శక్తి ఉన్న కుక్కలు, చావును పసిగట్టడంలో వింతేముంది అన్నారు వాళ్లు. అంటే కుక్కకు మనుషుల మరణం గురించి తెలియడం నిజమేనా? ఎంతమాత్రం కాదనే అంటున్నారు శాస్త్రవేత్తలు. దెయ్యాల్ని చూడటం, మరణాన్ని పసిగట్టడం వంటివన్నీ మూఢనమ్మకాలే అంటారు వారు. కాకపోతే గాలిలో వచ్చే రసాయనిక మార్పులని బట్టి కుక్కలు చాలా తెలుసుకుంటాయట. చావుకు దగ్గరగా ఉన్న మనిషి ఆ చుట్టుపక్కల ఉంటే, మార్పులకు లోనవుతున్న వారి శరీరపు వాసన గాలి ద్వారా వీటిని చేరితే, దాన్నిబట్టి అవి పసిగట్టవచ్చు తప్ప... వాటికవి మరణాన్ని కనిపెట్టేయడమన్నది అసాధ్యమని అంటున్నారు. పైగా ఎవరో మనిషి చనిపోతే అతడితో ఎలాంటి సంబంధం లేని కుక్క ఏడుస్తుందనడం హాస్యాస్పదం అంటున్నారు. అది ఏడవడానికి అనారోగ్యమో, మరేదో కారణమై ఉండొచ్చు అనేది వారి వాదన. 

నిజమే కదా! ఎవరైనా చనిపోతే వారికి సంబంధించినవాళ్లు ఏడుస్తారు కానీ, ఎక్కడో ఎవరో ఎందుకు ఏడుస్తారు? పెంపుడు కుక్కలు ఏడ్చాయంటే ఒక అర్థముంది కానీ, ఊళ్లో ఎవరో చనిపోతే ఊరి చివర ఉండే కుక్క ఎందుకు ఏడుస్తుంది? ఇలా కాస్త లాజికల్గా ఆలోచిస్తే మన నమ్మకం మూఢనమ్మకంగా మారేది కాదేమో! విదేశాల్లో నమ్మకాలు... ప్రపంచంలోని పలు ప్రాంతాల్లో కుక్క చుట్టూ ఎన్నో నమ్మకాలు, సెంటిమెంట్లు అల్లుకుని ఉన్నాయి. స్కాట్లాండ్లో కుక్క ఇంట్లోకి వస్తే కొత్త స్నేహం ఏర్పడుతుందని, ఇంగ్లండ్లో వ్యాపార విషయాలు మాట్లాడ్డానికి వెళ్లేటప్పుడు ఒంటి మీద చుక్కలున్న కుక్క ఎదురొస్తే డీల్ ఓకే అవుతుందని నమ్ముతారు. తమ తోటలోకి అపరిచిత కుక్క వస్తే అనారోగ్య సమస్యలు తలెత్తుతాయని, మరణం సంభవిస్తుందని ఐర్లాండ్ వాసులు నమ్ముతారు. 

కుక్క తన తోకను కాస్త పైకి లేపి నిద్రిస్తుంటే ఓ దుర్వార్త వస్తుందని అమెరికాలోని కొన్ని ప్రాంతాలవారు భావిస్తారు. కొన్ని దేశాల్లో మూడు తెల్లకుక్కలు కలసి కనిపిస్తే అదృష్టం వరిస్తుందని, మరికొన్ని దేశాల్లో నల్ల కుక్క ఎదురొస్తే కీడు జరుగుతుందని నమ్మకం!

మీరు మరణించబోతున్నరని తెలిపే లక్షణాలు ?

పుట్టేదెప్పుడో ముందే తెలుస్తుంది కాని చావును గురించి ముందుగా తెలియడం అరుదు. అందువల్ల విధిగా వచ్చేదైనప్పటికీ చావు అందరికీ ఒక మిస్టరీగా అనిపించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. దాన్ని గురించి ఎంతో జిజ్ఞాసా, భయాలూ, సందేహాలూ కలుగుతూంటాయి. శరీరం అశాశ్వతమనీ, జీవితం బుద్బుదప్రాయమనీ అనేక వైరాగ్య భావనలు మనకు ఉండనే ఉన్నాయి. అందరం ఎప్పుడో ఒకప్పుడు పోవలసిందే అనే ఆలోచన జీవితం, సమాజంపట్ల మన వైఖరిని బలంగా శాసిస్తుందనడంలో సందేహం లేదు.

చావు అనేది ఎప్పుడూ మనల్ని భయపెడుతూనే ఉంటుంది. ఇది మానవ జీవితంలో ఒక నిజమైన వాస్తవం. ఎప్పుడు జన్మిస్తారో, ఎప్పుడు మరణిస్తారో ఎవ్వరికీ తెలియదు. చావు అనివార్యమైనది. మరణం గురించి మనకు వింత విషయం ఏముంది. మనం మరణించిన తర్వాత ఏం జరుగుతుంది. మరణం తర్వాత ప్రపంచం ఉందా లేదా మరణం తర్వాత మనం కేవలం అదృశ్యమవుతామా?ఇటువంటి ప్రశ్నలతో మనం ఎప్పుడూ భయపడుతుంటాం అందుకు మానవులు ఎల్లప్పుడూ మణం నివారించడానికి ఎన్నో మార్గాలకోసం చూస్తుంటారు.

కానీ మరణం నుండి తప్పించుకోవడం ఎవ్వరికీ సాధ్యం కాదు. మీరు మరణించబోతున్నారన్న మీకు కూడా తెలియంత విధంగా నిశ్శద్దంగా వస్తుంది మరణం. అయితే మన ఇండియన్ గ్రంధాలలో ఒక వ్యక్తి వెంటనే లేదా త్వరలో చనిపోతాడని సూచించే కొన్ని లక్షణాలను నమోదు చేయడం జరిగింది.

మరణించబోతున్నారన్న సంకేతాలను శివ పురాణంలో వివరించడం జరిగింది. శివ పురాణం ప్రకారం, ఒక సారి పార్వతీ దేవి మరణం యొక్క సంకేతాల గురించి లార్డ్ శివను కోరినట్లు తెలుపుతున్నాయి. ఒక అతను/ఆమె చనిపోబోతున్నారని ఎలా తెలుస్తుంది?తర్వాత మరణం గురించి ప్రతిదీ పార్వతీ దేవికి వివరించాడాని శివ పురాణంలో తెలుపుతున్నది. లార్డ్ శివ పార్వతి దేవికి వివరించిన వాటిలో 10 లక్షణాలను కొద్ది రోజుల్లో లేదా కొన్ని గంటల్లో చనిపోయే వ్యక్తిలో చూడవచ్చు అని మాట్లాడం జరిగింది

స్త్రీల రుతుక్రమాన్ని అపవిత్రంగా భావిస్తారు ఎందుకనీ?

పీరియడ్స్ సమయంలో మమ్మల్ని మా ఇంటిలోని పూజ గదిలోకి ఒక్కసారి కూడా వెళ్ళవద్దని మా పెద్దవారు గద్దిస్తారు. బహిష్టు అనేది ఎక్కువగా బాధించే విషయంగా కనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే హిందూ మత సంప్రదాయాల ప్రకారం ఈ సమయంలో మహిళను అపవిత్రంగా భావిస్తారు.

సంప్రదాయాల ప్రకారం,ఒక మహిళ ఆమె బహిష్టు సమయంలో దేవాలయాలకు లేదా ఆమె ఇంటి పూజ గదిలోకి వెళ్ళకూడదు. ఆమె ఇతర కుటుంబ సభ్యుల నుండి దూరంగా ఉండాలి. ఆమె జుట్టును దువ్వెనతో దువ్వుకోకూడదు. ఊరగాయలను ముట్టుకోకూడదు. కాజల్ లేదా ఎటువంటి అలంకరణ చేసుకోకూడదు. వంటగదిలోకి వెళ్ళకూడదు. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే,ఒక మహిళ బహిష్టు సమయంలో ఒక సాధారణ జీవితం గడపాలి.

వాస్తవానికి పాత కాలం రోజుల్లో,బహిష్టు సమయంలో మహిళలను ఒక చీకటి గదిలో ఒంటరిగా ఉంచేవారు. బహిష్టు సమయంలో మహిళలు అన్ని రోజులు ఒకే వస్త్రాన్ని ఉపయోగించేవారు. ఆమె జుట్టు దువ్వకుండా చిక్కుతో ఉంటుంది. ఎవరు మాట్లాడకుండా తప్పించుకుంటారు. సాధారణ ఆహారం తింటారు. నేలపై నిద్రిస్తారు. అలాగే ఎటువంటి వస్తువులను ముట్టుకోరు. ఈ సమయంలో మహిళలు ఇంటి పని మరియు పూజ చేయటం నుంచి ఎందుకు మినహాయింపు ఉందో కారణం ఉంది.

కానీ మీరు హిందూమతం ప్రకారం బహిష్టు సమయంలో మహిళలను ఎందుకు అపవిత్రంగా భావిస్తారో కారణాల గురించి తెలుసుకోవాలి. మీరు దీనిని చదివితే కొన్ని అద్భుతమైన నిజాలను కనుగొనవచ్చు. 

మీకు అక్కడ పుట్టుమచ్చ ఉందా ?

చాలా మంది ప్రజలు పుట్టుమచ్చను శకునంగా భావిస్తారు. అంతేకాక అదృష్టం తెస్తుందని కూడా అంటూ ఉంటారు. దీనిని దురదృష్టం మరియు అదృష్టం అనే మంచి, చెడు ల కలయక అని చెప్పవచ్చు. ఈ పుట్టుమచ్చలు మా గత జీవితంలో మిగిలిన జ్ఞాపకాల్ని గుర్తు చేస్తాయి. తల్లి ఆమె గర్భం సమయంలోనే ఆమె పిల్లలు లేదా చర్యలు ప్రారంభం అవుతాయి. మా పుట్టుమచ్చలకు ఒక సాధారణ కారణం నుండి ఆ పేరు వచ్చింది. అంతే ఇంకా ఏమి లేదు. చదవండి - మన శరీరం లో ఈ ఫాన్సీ మార్కులు జన్మించక ముందు లేదా పుట్టిన వెంటనే గాని చర్మంపై ఉంటాయి. ఇవి పరిమాణంలో పెద్దవిగా ఉన్నప్పుడు మన ముఖం మీద కొంత ఇబ్బందికరముగా ఉంటాయి.

నిపుణులు మన పుట్టుమచ్చల గురించి మంచి అదృష్ట సంకేతం లేదా డెవిల్ యొక్క మార్క్ అని చెప్పారు. ప్రపంచంలో,దాదాపు ప్రతి జీవికి ఒక పుట్టుమచ్చ ఉంటుంది. అవి గుండె ఆకారం,స్ట్రాబెర్రి ఆకారం లేదా క్రమ రహితంగా ఉండవచ్చు. అవి ముదురు లేదా తేలికపాటి రంగులో ఉండవచ్చు. అంతేకాక వాటి పరిమాణంలో మార్పులు కూడా ఉంటాయి.

వివిధ సంస్కృతులలో పుట్టుమచ్చల గురించి జానపద మరియు మూడనమ్మకాల ఆధారంగా కొన్ని నమ్మకాలు ఉన్నాయి. ఈ పుట్టుమచ్చలు మీ శరీరం మీద ఉన్న ప్రాంతాన్ని బట్టి దాని అర్ధం ఉంటుంది.

కాలి పాదం అడుగున పుట్టుమచ్చ ఉంటే మీరు ఏమి అనుకుంటారు? మీ చెంప మీద ఉన్న బ్యూటి స్పాట్ ఏమి చెప్పుతుంది? ఈ ప్రశ్నల అన్నింటికీ సమాధానం కావాలంటే,మీరు మీ శరీరంలో పుట్టుమచ్చల రహస్య డీకోడ్ ను తెలుసుకోవటానికి ఈ వ్యాసంను చదవండి.

పుట్టుమచ్చలు అనేవి మన చర్మంపై సహజంగా పెరుగుతాయి. ఇవి శరీరంలో ముఖ్యమైనవి కాదు. అందువల్ల కొన్నిసార్లు వీటిని తొలగిస్తూ ఉంటాము. కానీ కొన్ని పుట్టుమచ్చలు మంచి జ్యోతిష్యపరమైన ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంటాయి.

ఒక వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిత్వం మరియు సాంఘిక కార్యకలాపాలను అంచనా వేయటానికి జ్యోతిషశాస్త్రంలో మోలోసోఫి అనే ఒక కాన్సెప్ట్ ఉంది. మోలోసోఫి అనేది మీ జీవితం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు మీ శరీరం యొక్క పుట్టుమచ్చల ప్రభావం ఏ విధంగా చూపుతుందో తెలుసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.

మీ శరీరం మీద ఉన్న పుట్టుమచ్చలు మీ జీవితం మరియు వ్యక్తిత్వం గురించి ఏమి చెప్పుతాయో తెలుసుకోవటానికి దీనిని చదవండి.

ఇవి జరిగితే మీరు దెయ్యాన్ని చూసినట్లే ?

దయ్యాలు మరియు ఆత్మలు ప్రతిచోటా ఉన్నాయి. మీరు నెమ్మదిగా చుట్టూ తిరగండి మరియు నెమ్మదిగా దృష్టి ఉంచితే, మీరు మీ స్నేహపూర్వక పొరుగు దెయ్యం కాస్పెర్ ను చూడవొచ్చు. నిపుణుల ప్రకారం, ప్రతి ఒక్కరూ దయ్యాల నుండి, ఎదుటివారి ప్రియమైన వారినుండి మరియు దేవదూతల నుండి కూడా సందర్శనలను అనుభూతి చెందుతుంటారని తెలుస్తున్నది. ఈ సందర్శనలు బాగున్నట్లుగా ఒక నమ్మకం ఉన్నప్పటికీ, మరోప్రపంచపు సందర్శకుడి ఉనికి నరాలు తెగినట్లుగా మరియు భీతిగొల్పే విధంగా చాలా సందర్భాలు ఉన్నాయి.

మీరు ఒక దెయ్యంతో ఉన్నట్లుగా చెప్పటానికి కొన్ని నిర్దిష్ట సంకేతాలు ఉన్నాయి. మొదటి గుర్తు సాధారణంగా మీరు సౌకర్యవంతంగా అనుభూతి చెందని వారి ఉనికి. మీరు ఒక స్నేహరహిత సందర్శకుడిని మీరు ఒంటరిగా ఒక గదిలో వీక్షించిన అనుభూతి చెందినా క్షణం. ఈ సమయంలో, మీరు చెప్పలేని భయముతో బిర్రబిగుసుకు పోతారు లేదా మీరు నిరాశలోకి క్రుంగిపోవటం ప్రారంభమవుతుంది. ఇంకొంతమందిలో, అకస్మాత్తుగా చల్లగా అనుభూతి చెందటం లేదా మానవ రూపంలో దయ్యం కనపడటం ఇంకొక గుర్తు. ఇంకొంతమందికి, ఒక రకమైన అస్పష్టరూపం లేదా ఆ సమయంలో ఒక మెరుపు కనపడటం.

మీరు దయ్యాన్ని చూసినప్పుడు, ఆ విషయాన్ని నిర్ధారించుకోవటానికి ఉత్తమ మార్గం, ఈ క్రింద ఇచ్చిన సంకేతాలను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. ఇక్కడ మీరు దెయ్యంతో తారసపడ్డారు అని తెలుసుకోవటానికి కొన్ని సంకేతాలను ఇచ్చాము. పరిశీలించండి.

ఎవరైనా మీ పేరుతో పిలుస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తే మీరు తప్ప గదిలో ఎవరూ లేనప్పుడు హఠాత్తుగా మీ పేరుతో ఎవరో పిలుస్తున్నట్లుగా విన్నప్పుడు, ఇది మీరు దెయ్యంతో ఉన్నట్లుగా తెలిపే చిహ్నాలలో ఒకటి. ఈ విధంగా వారు మీతో జత కలపటానికి చేసే ప్రయత్నాలలో ఇది ఒక మార్గం.

కుక్క అరుపు 
వారి భూభాగంలో ఒక అవాంఛిత వ్యక్తి ఉన్నప్పుడు కుక్కలు పెద్దగా మొరుగుతుంటాయి మరియు భూమి మీద ఉండే ఉనికి కాకుండా విచిత్రమైన ఉనికిని అవి చూసినప్పుడు అరుస్తుంటాయి. కాబట్టి, మీ కుక్క మీరు ఉన్నప్పుడు కూడా అరవటం ప్రారంభిస్తే, ఆ సమయంలో, సమాధి నుండి మిమ్మలిని సందర్శించడానికి ఎవరైనా వొచ్చారు అని మీరు నిర్దారించుకోవొచ్చు.

ఒక అసాధారణ పరిమళం 
మీరు వెదజల్లకుండానే మీ ఇంట్లో ఒక సువాసన లేదా ఒక చెడ్డ కంపు ఎక్కడినుండో రావటం మరియు కొద్ది సమయం తరువాత మాయమవుతుంటుంది. ఈ విధంగా మీరు అనుభవాన్ని పొందినప్పుడు, ఇది దయ్యం ఎదురైంది అని చెప్పటానికి ఒక సంకేతం.

మిణుకుమిణుకుమనే మెరిసే కాంతులు
మీ ఇంటిలో విద్యుత్తుకు ఏ విధమైన సమస్య లేకుండా క్రొత్త వెలుగులు కనపడుతూఉంటే, ఆ స్థలంలో ఒక ఆత్మ ఉన్నట్లుగా గుర్తు కావచ్చు. వెంటనే మీరు ఆ కాంతిని చూడగానే, మీరు పవిత్ర గ్రంథంలోని మంత్రాలను వల్లెవేయటం మొదలుపెట్టండి.

గాలి తెమ్మెర 
మీకు కొద్ది సమయం చలి చేత గడ్డ కట్టినట్లుగా భావన కలగటం లేదా మీ పక్కనుండి వెళ్ళినట్లుగా లేదా మిమ్మలిని ఒక గాలితెమ్మెర తాకుతూ వెళ్ళినట్లుగా ఒక భావన, ఇవి అన్నీ దెయ్యం మీకు సమీపంలోనే ఉందని చెప్పటానికి గుర్తులు. అనేకమంది ఒక రకమైన చెడ్డ వాసనతో ఉన్న గాలిని అనుభూతి చెందుతుంటారు .

మీ భుజం పై నుండి శ్వాస పీలుస్తున్నట్లుగా 
మీ భుజం మీద ఒక గట్టి శ్వాసను అనుభూతి చెందటం కూడా మీరు ఒక దెయ్యాన్ని తారసపడుతున్నారని చెప్పటానికి మరొక గుర్తు. అయితే, ఇటువంటి అనుభవాన్ని ఎదుర్కోవటం అరుదుగా కలుగుతుంది. కారణం - దయ్యాలు సజీవులుగా ఉండవు మరియు అందువలన వాటికి ఎటువంటి శ్వాస ప్రక్రియలు ఉండవు.

ఒక కొళాయి నుండి నీళ్ళు వొస్తున్నప్పుడు వొచ్చే శబ్దం 
పాదముద్రల ధ్వని లేదా కాళ్ళ గజ్జెల గణగణ శబ్దం వంటివి సాధారణ గుర్తులు. మీకు చుట్టూరా ఎవరూ లేనప్పుడు ఎక్కడి నుండో తెలియకుండా సంగీతం వినిపించటం కూడా అక్కడ దయ్యం ఉన్నదని చెప్పటానికి ఒక గుర్తు.

వెంట్రుకలు - నమ్మకాలు

ఎన్నో నమ్మకాలమధ్య, అంధవిశ్వాసాలమధ్య భారతీయులు పెరుగుతారు. తరతరాల నుంచి ఈ నమ్మకాలూ, విశ్వాసాలు ఒకరి నుంచి ఒకరికి వ్యాప్తి చెందుతున్నాయి. కొన్ని సైంటిఫిక్ గా నిరూపితమైతే మరికొన్ని కేవలం అంధవిశ్వాసాలుగానే మిగిలి ఉన్నాయి. కొని కేవలం అపోహలుగానే మిగిలాయి. అయినా ఆచారాలలో వీటిని పాటించడాన్ని అలవాటు చేశారు కాబట్టి అపోహలైన పాటించాల్సి వస్తోంది.

దేశం ఆధునీకరణ వల్ల కొత్త తరం కొన్నిటిని విశ్వాసాలను అంధ విశ్వాసాలుగా కొట్టిపారేస్తున్నారు. అయినప్పటికీ ఇంకా కొన్ని విశ్వాసాలు అలాగే ఉన్నాయి.

వాటిని తప్పకుండా పాటించాలి అన్న రూల్ సైంటిఫిక్ గా లేకపోయినా కొన్ని విశ్వాసాలు మనల్ని కొంచెం గందరగోళం కలిగిస్తాయి. వాటిని పాటించకపోతే 'అయ్యో ఏమవుతుందో' అనే భావనను కలిగిస్తాయి.

అటువంటి ఒక విశ్వాసం కురులకు సంబంధించినది. సూర్యాస్తమయంలో శిరోజాలను దువ్వకూడదని తల్లులెప్పుడూ తమ కుమార్తెలకు చెప్తూ ఉంటారు. చాలా మంది మహిళలు సూర్యాస్తమయం తరువాత తమ శిరోజాలను విప్పరు. ఈ విశ్వాసంతో పాటు మరెన్నో విశ్వాసాలు జుట్టుకు సంబంధించినవి ఉన్నాయి.

సూర్యాస్తమయం తరువాత కురులను ముట్టుకోకూడదని ఎందుకంటారో తెలుసుకుందాం. అలాగే జుట్టుకు సంబంధించిన మరికొన్ని విశ్వాసాల గురించి కూడా తెలుసుకుందాం.

సూర్యాస్తమయం తరువాత కురులను దువ్వకూడదు 
చెడు శక్తులు బయట సంచరిస్తూ ఉంటాయి కాబట్టి సూర్యాస్తమయం తరువాత శిరోజాల్ని దువ్వకుడదని అంటారు. ఈ సమయంలో చెడు శక్తులకి శక్తి ఎక్కువగా ఉంటుందని నమ్ముతారు. అందమైన, పొడవాటి కురులు కలిగిన మహిళలను అవి లక్ష్యంగా చేసుకుంటాయని నమ్ముతారు.

జుట్టు విప్పుకుని ఉండకూడదు 
మహిళలు జుట్టు విప్పుకుని ఉండకూడదని అంటారు. మహిళలు గట్టిగ జడవేసుకుని ఉండాలని సూచిస్తారు. సూర్యాస్తమయం తరువాత జుట్టు విప్పుకుని ఉండకూడదని మహిళలకు సూచిస్తారు. అలాగే, పూజ చేసే సమయంలో కూడా మహిళలు కురులు విప్పుకుని ఉండకూడదు. మహిళలు జుట్టు విప్పుకుని ఉండడాన్ని చెడు శకునంగా భావిస్తారు.

ఊడిపోయిన కురులను జాగ్రత్తగా పారవేయడం
కురులను దువ్వుకుని జడ వేసుకున్న తరువాత చేతిలోకి వచ్చిన జుట్టును పారవేసే ప్రదేశం గురించి కూడా రకరకాల నమ్మకాలూ ఉంటాయి. కురులను జాగ్రత్తగా సరైన ప్రదేశంలో పారవేయాలని అంటారు. ఆ కురులు గనక చెడు ఉద్దేశ్యం కలిగిన వ్యక్తుల చేతులలో పడితే మీరు వారి చెడు చేష్టలకు బలవుతారు.

పౌర్ణమి నాడు కురులను దువ్వకూడదు 
పౌర్ణమి రాత్రి నాడు కురులను దువ్వుకోకూడదని అంటారు. పౌర్ణమి రాత్రినాడు కిటికీ పక్కగా నిల్చుని కురులను దువ్వుకోవడాన్ని తమను వశంచేసుకోమని చెడు శక్తులకు ఆహ్వానం పలకడమేనని అంటారు.

బహిష్టున్న మొదటి రోజు కురులను కడగడం 
బహిష్టు సమయంలో మొదటి రోజున తలస్నానం చేయకూడదు. అలా చేస్తే పిచ్చెక్కుతారని అంటారు. అలాగే బహిష్టు సమయంలో రాత్రి పూట తలస్నానం చేస్తే అధికంగా రక్తాన్ని కోల్పోతారు. తద్వారా చాలా నీరసంగా ఉంటారు. అనారోగ్యంగా వెంటాడుతుంది.

దువ్వెన జారిపోవడం 
కురులను దువ్వేటప్పుడు దువ్వెన చేయి జారి కిందపడిపోతే ఏదో ఒక పెద్ద నిరాశాజనకమైన వార్తని వింటారని అంటారు.

ఇంట్లో కురులు పడి ఉండడం 
జడ వేసుకున్నతరువాత చిక్కును తీసుకుని బయట జాగ్రత్తగా పడేయాలి. ఇంట్లో ఎక్కడ పడితే అక్కడ వెంట్రుకలు పడి ఉంటే ఇంట్లో వాళ్ళ మధ్య కొట్లాటలు జరుగుతాయని అంటారు.

ఏ చిత్రపటాలు ఇళ్లల్లో ఉంచాలి ?

గృహంలో శుభఫలితాలు అందించే దేవతామూర్తుల పటాలను, ప్రతిమలను మాత్రమే ఉంచాలని జ్యోతిష్య నిపుణులు అంటున్నారు. శాంతిమూర్తులైన దేవతల బొమ్మలను గృహమునందుంచితే అషై్టశ్వర్యాలు, సుఖ సంతోషాలు చేకూరుతాయని వారు చెబుతున్నారు. సరస్వతీ దేవి, లక్ష్మీదేవి, వెంకటేశ్వర స్వామి చిత్రాలను గృహంలో ఉంచితే అనుకున్న కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి. అదేవిధంగా ఇంట్లోని దేవుని పటాలకు గానీ, ప్రతిమలకు గానీ ప్రతినిత్యం లేదా వారానికి రెండు సారై్లనా కర్పూర హారతులు సమర్పించుకోవాలని జ్యోతిష్య నిపుణులు అంటున్నారు. అలాగాకుండా ఎక్కడపడితే అక్కడ దేవుని పటాలను తగిలించి, పూజగదిలోని విగ్రహ, పటాలకు మాత్రమే పూజచేయడం కూడదని వారు సూచిస్తున్నారు. అలాగే అద్దం పగిలిన ఫ్రేములు, విరిగిపోయిన లేక జీర్ణమయిన రాతి శిల్పాలు...తుప్పు పట్టిన లేక చెదలుపట్టిన ఫొటోలు ఇళ్లల్లో ఉంచకూడదు. ఒక వేళ వాటన్నింటినీ పారవేయాలంటే దగ్గరలో ఉన్న ఏదైనా తటాకమునందుగానీ, ప్రవహించే నదీ జలాలలోగానీ సంస్కారం చేయాలి. అలా కుదరకపోతే దగ్గరలో ఉన్న గుడి ప్రాంగణంలో ఏదైనా చెట్టుకింద వదిలిపెట్టి రావాలి. ఇకపోతే.. కాళిమాత వంటి సంహార దేవతల బొమ్మలను గృహము నందు ఉంచకూడదు. అదేవిధంగా ఉగ్రరూపం దాల్చిన దేవతల పటాలు ఇంట్లో ఉంచితే అశుభ ఫలితాలను ఎదుర్కోవాల్సి ఉంటుందని జ్యోతిష్య శాస్త్రం చెబుతోంది. అలాగే నెమలి వాహనంపై సుబ్రహ్మణ్యస్వామి విహరించే బొమ్మను, సుబ్రహ్మణ్య స్వామి చేతిలో ఉన్న వేలాయుధం ఆయన భుజానికి పైన ఉండే ఫోటోలను ఇంట్లో తగిలించకండి

యాగాలు ఎన్ని రకాలు ?

యాగాలు ఎన్ని రకాలు ?

యాగాల్లో రకాలు...

అశ్వమేధ యాగం,

సర్ప యాగం,

రాజసూయ యాగం,

పుత్రకామేష్టి యాగం,

శ్వజిత్‌ యాగం, వరుణయాగం.

యజ్ఞం లేదా యాగం ఒక విశిష్టమైన హిందూ సంప్రదాయం. భారతదేశంలో పురాణకాలం నుంచి వివిధ రకాలెైన యజ్ఞాలు జరిగాయి. దేవతలకు తృప్తి కలిగించం యజ్ఞం లక్ష్యం. సాధారణంగా యజ్ఞం అనేది అగ్ని (హోమం) వద్ద వేదమంత్రాల సహితంగా జరుగుతుంది. ఇందుకు అనుబంధంగా అనేక నియమాలు, సంప్రదాయాలు ఉన్నాయి. అగ్నిహోత్రం అనేది యజ్ఞంలో ముఖ్యమైన అంశం యజ్ఙంలో ఒకటి గాని అంతకంటే ఎక్కువగా గాని హోమాగ్నులు ఉంటాయి. ఆ అగ్నిలో నెయ్యి,పాలు ధాన్యం, వంటివి పోస్తుంటారు.

అశ్వమేధ యాగం : అశ్వమేధ యాగం వేద కాలం నుంచి వస్తున్న రాజ సాంప్రదాయాలలో అతి ముఖ్యమైనది. ఈ యాగము వివరముగా యజుర్వేదములో చెప్పబడినది. ఋగ్వేద ములో గురప్రు బలి గురించి, శ్లోకాలలో కొంత ప్రస్తావన ఉన్నా, యజుర్వేదములో చెప్పినంత వివరముగా చెప్పబడిలేదు. గాయత్రీ పరివార్‌ 1991 నాటి నుంచి జంతు బలి లేకుండా, అశ్వ మేధ యజ్ణాన్ని ఆధునిక శెైలిలో నిర్వహిస్తున్నారు. అశ్వమేధ యాగాన్ని కేవలం రాజ వంశానికి చెందిన వారు మాత్రమే చేయాలి. ఈ యాగం ఉద్ధేశ్యం ఇరుగు పొరుగు దేశాల రాజ్యాల పెై ఆధిపత్యాన్ని తెలుపడం తమ రాజ్యం యొక్క గొప్పతనాన్ని చాటుకోవడం. ఈ యాగంలో దృడంగా ఉండే 24 నుంచి 100 సంవత్సరాల మధ్య వయసు గల మేలు జాతి మగ గుర్రాన్ని మాత్రమే వాడతారు. గుర్రాన్ని మంత్ర జలంతో శుద్ధి చేశాక, ఋత్వికులు దాని చెవిలో మంత్రాలను పఠిస్తారు. ఎవరెైనా ఈ గుర్రాన్ని ఆపబోయే వారికి శాపాలను ఇస్తూ, ఒక కుక్కను చంపి సంకేతికంగా శిక్షను తెలియచేస్తారు. ఆ తర్వాత గుర్రాన్ని ఒక సంవత్సరరకాలం (కొంతమంది అర్థ సంవత్సర కాలమని చెపుతారు) యధేచ్చగా తిరగడనికి ఈశాన్య దిశగా వదిలేస్తారు. ఈ గుర్రాన్ని సూర్యునితోనూ, సూర్యుని సాంవత్సరిక గమనముతోనూ పోలుస్తారు. అశ్వము శత్రు రాజ్యంలో సంచరిస్తే నిర్వాహకుడు ఆ శత్రు రాజ్యాన్ని ఆక్రమించుకుంటాడు. గుర్రాన్ని ప్రతీ ఆపద, ఇబ్బందుల నుంచి కాపాడడానికి తోడుగా రాజ కుమారులు కాని సేనాధిపతులు గాని ఉంటారు. నిర్వాహకుని ఇంట్లో ఈ గుర్రం తిరిగే కాలంలో యజ్ణ యాగాదులు జరుపుతారు.

గుర్రం తిరిగి వచ్చాక మరికొన్ని ఆచారాలను పాటిస్తారు. మరి మూడు గుర్రాలతో ఈ అశ్వాన్ని బంగారు రథానికి కాడి వేసి కట్టి ఋగ్వేదాన్ని పాటిస్తారు. ఆ తర్వాత గుర్రాన్ని స్నానమాడించి, మహారాణీ, తన పరిచారకులు గుర్రాన్ని నేతితో అభ్యంగనమాచరిస్తారు. మహారాణీ ముందు కాళ్లను, పరిచారకులు కడుపు భాగాన్ని, వెనుక కాళ్లను అభ్యంగనమాచరిస్తారు. అశ్వము తల, మెడ, తొకలను బంగారు ఆభరణములతో అలంకరిస్తారు. నిర్వాహకుడు గుర్రానికి రాత్రి నెైవేద్యాన్ని సమర్పిస్తాడు. ఆ తర్వాత గుర్రాన్ని, ఒక కొమ్ములులేని మగ మేకను, ఒక గోమృగాన్ని (అడవి బర్రె)ని అగ్ని గుండానికి దగ్గరగా బలి పీఠానికి కట్టి వేస్తారు. ఇంకా 17 జంతువులను గుర్రానికి కడతారు. ఇంకా చాలా పెంపుడు అడవి జంతువులను (ఒక వ్యాఖ్యాత ప్రకారం మొత్తం 609 జంతువులు) వేర్వేరు బలి పీఠాలకు కట్టి వేస్తారు.అప్పుడు ఆ గుర్రాన్ని బలి చేస్తారు. మహారాణీ మిగతా రాణులను ఆచార బద్ధంగా ఏడవడానికి పిలుస్తుంది. రాణులు మంత్రాలు చదువుతూ గుర్రం శవం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేస్తారు. తతిమ్మా రాణులు అశ్లీలాను ఉచ్చరిస్తూ ఉంటే మహారాణీ గుర్రం శవంతో భోగించినట్లుగా అనుకరణ చేస్తుంది. మరుసటి రోజు పొద్దున, ఋత్వికులు మహరాణీను రాత్రి గుర్రంతో గడిపిన ప్రదేశం నుంచి అశ్లీల పదాలను శుద్ధి చేసే దధిక్ర శ్లోకాలతో లేపు కొస్తారు. ముగ్గురు రాణులు ఒక వంద బంగారు, వెండి, రాగి సూదులతో గురప్రు శరీరంపెై కోయవలసిన భాగాలపెై గురుతులుగా గీతలు గీస్తారు. గుర్రాన్ని కోసి మంసాన్ని కాలుస్తారు. గుర్రం యొక్క వివిధ అంగాలు వేర్వేరు దేవుళ్లకు నెైవేద్యంగా స్వాహా అంటూ అగ్ని గుండంలో వేస్తారు. ఆ తర్వాత ‘అశ్వస్తుతితో’ యాగం ముగుస్తుంది.

సర్పయాగం :మహాభారతంలో జనమేజయుడు చేసిన యాగం పేరు సర్పయాగం. దీని ముఖ్య ఉద్ధేశం ప్రపంచంలోని పాములను అగ్నిలో కాల్చి చంపడం. పాండవుల అనంతరం పరీక్షిత్తు జనమేజయుడు చక్రవర్తులయ్యారు. అయితే మహాభారతం కథ ఆరంభంలో ఆది పర్వములోనే సర్పయాగం ఉదంతం వస్తుంది. నెైమిశారణ్యంలో సూతుడు శౌనకాది మునులకు సర్పయాగం గురించి చెప్పాడు. ఉదంకోపాఖ్యానంతో ఈ వృత్తాంతం ప్రాంభమవుతుంది.పెైలుడు అనే మహర్షి శిష్యుడు ఉదంకుడు. అతను ఒకమారు గురుపత్ని కోరికపెై మహిమాన్విత కుండలాలు తీసుకొని వెళుతుండగా వాటిని తక్షకుడు అపహరించాడు. అందువలన అతను తక్షకుని పట్లా, నాగజాతిపట్లా కుపితుడయ్యాడు. జనమేజయుని వద్దకు వెళ్లి సర్పయాగం చేయమని ప్రోత్సహించాడు. జనమేజయుని తండ్రి పరీక్షిత్తు తక్షకుని విషాగ్నికి బలి అయిన సంగతి గుర్తు చేశాడు. జరిగిన వృత్తాంతం సాక్ష్యాలతో సహా తెలుసుకొన్న జనమేజయుడు సర్పయాగానికి ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. (ఇక్కడ భారతంలో గరుత్మంతుని వృత్తాంతం కూడా చెప్పబడింది.)

సర్పయాగం తీవ్రంగా సాగింది. హోతలు మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తుంటే ఎక్కడెక్కడి నాగులు హోమంలో తగులబడిపోసాగాయి. కాని తక్షకుడు ఇంద్రుని ఆశ్రయించి ఉన్నాడు. సహేంద్ర తక్షక స్వాహా అని హోతలు విధివిహితంగా మంత్రోచ్ఛారణ చేయగానే తక్షకునితోపాటు ఇంద్రుడు కూడా యజ్ఞగుండం వెైపు జారిపోనారంభించాడు. వాసుకి సోదరి జరత్కారువు. ఆమె భర్త జరత్కారుడు. వారికి ఆస్తీకుడనే బిడ్డ నాగజాతి రక్షణార్ధం కారణజన్ముడెై జన్మించాడు. సరిగా తక్షకుడు మంటలలో పడబోయే సయానికి ఆస్తీకుడు అక్కడికి వెళ్లి, జనమేజయుని మెప్పించి, దక్షిణగా యాగాన్ని నిలుపు చేయమని కోరాడు. సత్యదీక్షాపరుడెైన జనమేజయుడు యాగాన్ని ఆపించేశాడు. మహాభారతంలో ఈ యాగసందర్భంగా చెప్పబడిన సుపర్ణుని (గరుత్మంతుని) కధ విన్నవారికి శ్రీ సంపదలు కలుగుతాయని, పాపము నశిస్తుందని, సర్ప-రాక్షస బాధలు తొలగుతాయని ప్రతీతి. అలాగే ఆస్తీకుని కధ విని, ఆస్తీకుని స్మరిస్తే వారికి నాగజాతివలన ఎటువంటి ప్రమాదమూ కలుగదని, విషజ్వరాధికాలు సోకవని వాసుకి ఆస్తీకునికి వరమిచ్చాడు. ఈ సర్పయాగం కధ ఆ సమయంలో కురువంశపు రాజులకు, నాగజాతి వారికి జరిగిన సంఘర్షణకు కధాకల్పితరూపమని కొందరి అభిప్రాయం.

పుత్రకామిష్టి యాగం : నాడు దశరత మహారాజు ఈ యగా ఫలంగానే శ్రీరాముడుచ లక్ష్మణుడు, భరత, శత్రుఘ్నలను ఆధర్శ సంతానంగా పొందినట్లు రామాయణం చెబుతున్నది. ఈ యాగంలో బలమైన వేదమంత్రాలు, వెైదిక విధానం ఈ సౌమ్యయాగంలో అంతర్లినంగా ఉంటాయి. క్రతువులో పాల్గొనే దంపతులకు ఋత్విక్కులు యజ్ఙద్రవ్యం ఇచ్చి వేదమంత్రాలు చదువుతారు. ఆ యజ్ఙద్రవ్యాన్ని హోమగుండంలో వెయిస్తారు. యజ్ఙద్రవ్యం ప్రసాదం భర్త చేతి నుంచి భార్యకు ఇప్పిస్తారు. భార్య నమలకుండా దాని అలాగే మింగివేయాలి. ఇలా చేసిన వారికి అనారోగ్యాల బారిన పడకుండ ఉండవచ్చు. సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది. రామాయణంలో దశరతుడు జరిపిస్తాడు. విశ్వమిత్రుని తండ్రి కుశనాభుడు పుత్రకామిష్టియాగ ఫలితంగా జన్మించాడు.

రాజాసూయయాగం : ద్వాపర యుగంలో ధర్మారాజు రాజాసూయయాగాన్ని జరిపిస్తాడు.అతనికి సహాయంగా వెళ్లిన కృష్ణుడు బీమునితో తన శత్రువు జరాసందుని చంపిస్తాడు. దాంతో ధర్మరాజు ద్విగిజయంగా యాగాన్ని జరిపిస్తాడు. ఖాండవ ప్రస్థాన్ని యముడు అతిలోక సౌందర్యంతో తీర్చిదిద్దాక, రాజ్యం సుభిక్షంగా వర్ధిల్లుతూండగా, యదిష్టురుడు రాజాసుయయాగం చేస్తాడు.

విశ్వజిత్‌ యాగం : ఒక్క రొజులో పూర్తి కావలిసిన యాగం. ఇందులో యజమాని తన మొత్తం ఆస్తిని దానం చేయవలసి ఉంటుంది.ప్రహ్లదుని మనుమడు వరోచనుడు అ వరోచనుని కుమారుడు బలి. గురువెైన శంకరచార్యుల వారి బలి చేత ‘విశ్వజిత్‌’ అనే యాగం చేయించాడు. ఈ విశ్వజిత్‌ యాగాన్ని సాధారణంగా చాలా తక్కువగా నిర్వహిస్తుంటారు.

వరుణయాగం : సాధారణంగా ఈ యాగం వర్షాలు పడనప్పుడు ఎక్కువగా ఇలాంటి యాగాలు చేస్తుంటారు. చేసిన తరువాత వర్షాలు వస్తాయనేది ఒక నమ్మకం. పూర్వకాలంలో ఋషులతో రాజులు ఎక్కువగా చేయిస్తుండేవారు. వర్షాలు రానప్పుడు జపాలు చేయడం అనేది అనవాయితీగా మారింది. చాలా సార్లు ఇలా చేసినప్పుడు వర్షం రావడంతో వరుణ దేవుడు యాగంతో కరుణించి వర్షాన్ని పంపించాడు అనేది నమ్మకం రాజాశేఖర్‌రెడ్డి కాలంలో వర్షాలు రానప్పుడు రాష్ట్ర ముఖ్యమ్రంతిగా వరుణయాగం జరిపించాడు. జరిపించిన అనంతరం వర్షాలు రావడం పలువురిని అశ్చర్యనికి గురి చేసింది.

యంత్రాలతో ప్రయోజనమేనా?

యంత్రాలతో ప్రయోజనమేనా?

మన ప్రాచీన సంస్కృతి ఎల్లప్పుడూ బలీయమైన శక్తి క్షేత్రాలు లేదా అపారమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యత ఉన్న ప్రాంతాల చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉండేది. ఈ సంస్కృతిలో, జీవితంలోని ప్రతి అంశమూ కూడా ఒక వ్యక్తి యొక్క అంతర్గత ఉన్నతికి తోడ్పడాలన్న ఉద్దేశ్యంతో జాగ్రత్తగా అధ్యయనం చేయబడింది. ఆలయాలు లేదా ప్రతిష్ఠీకరించబడిన స్థలాలు ఈ ప్రాచీన సమాజాల యొక్క నివాస ప్రాంతాల మధ్యలో ఉండేవి. ఒక ప్రతిష్ఠీకరించబడిన స్థలంలో నివసించడం మానవ శ్రేయస్సుని పెంపొందించి, జీవితంలోని వివిధ విషయాల్లో ప్రయోజనాలను చేకూరుస్తుంది. ఒక ప్రతిష్ఠీకరించబడిన స్థలంలో నివసించడం మానవ శ్రేయస్సుని పెంపొందించి, 
మానవ శ్రేయస్సుని సృష్టించి, జీవితంలోని వివిధ అంశాలలో ప్రయోజనాలను పొందడానికి ప్రాణ శక్తులను ఉపయోగించే ప్రక్రియనే ప్రతిష్ఠీకరించడం అంటారు. అది భౌతిక పధార్ధాన్ని అత్యంత సూక్ష్మమైన ప్రకంపనగా శక్తివంతం చేసే ఒక ప్రక్రియ. అది ఒక రాయిని, ఒక ఖాళీ ప్రదేశాన్ని, అసలు ఒకరి సొంత శరీరాన్ని కూడా ఒక దివ్యమైన అవకాశంగా పరివర్తనం చేయగల ఒక విజ్ఞా నం. అయితే యం త్రాలు...తంత్రాలు మనిషికి తాత్కాలిక ఉపశమనం కలిగించేవే...కష్టపడాలి...ఆ తర్వాత ఫలితాన్ని భగవంతుడిపై వదిలేయాలి. అంతేగానీ తెలిసీ తెలియకుండా యంత్రాలను మిడిమిడి జ్ఞానంతో ప్రతిష్ఠింపజేసుకుంటే ఎక్కువగా కీడువాటిల్లే ప్రమాదం లేకపోలేదు.

అనాదిగా ఉన్న ప్రక్రియ: 
నేటి ప్రపంచంలో కూడా శక్తిపూరిత యంత్రాల ద్వారా మీరూ, మీ కుటుంబం ప్రతిష్టీకరించబడిన ప్రదేశంలో నివసించే అవకాశం ఇంకా ఉంది. ఆత్మజ్ఞానులైన వారూ, యోగులు అనాది కాలం నుండి ప్రజలకు వారి తక్షణ మరియ శాశ్వత శ్రేయస్సు కోసమై ఈ యంత్రాలను తయారుచేసి అందిస్తూ వచ్చారు. అలాగే సద్గురు కూడా ప్రాచీన శాస్త్రమైన రసవైద్యంలో చెప్పిన విధంగా ఘనీభవించిన పాదరసాన్ని ఉపయోగించి వివిధ లింగ భైరవి రూపాలను, ముఖ్యంగా వారి గృహాలలో లేదా పని లేదా వ్యాపార స్థానాలలో ఉంచుకోవడానికి వీలుగా లింగభైరవి యంత్రాలను సృష్టించారు. ఇవి ఐశ్వర్యారోగ్యాలను కలిగించి, పెంపొందించిడమే కాకుండా, అన్ని ప్రతికూల శక్తుల నుండి రక్షణను అందిస్తాయి.ఈ శక్తివంతమైన యంత్రాలను సొంతం చేసుకొని పూర్వకాలంలో ఆరోగ్య, ఐశ్వర్యవంతులుగా ప్రజలు జీవించేవారు.

ప్రతిష్ఠీకరించడం: 
మట్టిని ఆహారంగా రూపాంతరం చెందిస్తే, మనము దానిని వ్యవసాయం అంటాము. ఆహారాన్ని మాంసమూ, ఎముకలుగా మారిస్తే దానిని జీర్ణక్రియ అంటాము. మాంసాన్ని మట్టిగా మారిస్తే దానిని దహనం అంటాము. ఈ మాంసాన్ని లేదా ఒక రాయిని లేదా ఒక ఖాళీ ప్రదేశాన్ని ఒక దివ్య అవకాశంగా మార్చుకుంటే, దానిని ప్రతిష్ఠీకరించడం అంటారు లింగ భైరవి యంత్రం సంవత్సరానికి రెండు సార్లు పౌర్ణమి రాత్రి సమయంలో యోగి, మర్మజ్ఞుడు ఐన సద్గురు సమక్షంలో ఇవ్వబడుతుంది. ఇచ్చే గురువు నుండి ఈ యంత్రాన్ని ప్రత్యక్షంగా అందుకునేటప్పుడు ఎదుటివారు ఒక శక్తివంతమైన ప్రక్రియలోకి ఉపదేశింపబడుతారు.

మరింత మెరుగైన జీవన విధానం: ప్రాధమికంగా యంత్రం ఒక రూపం. ఒక నిర్దేశిత ఉద్దేశ్యం కోసం ఒక భౌతిక రూపాన్ని ఉపయోగించినప్పుడు మనము దానిని ఒక యంత్రం లేదా మెషీను అని అంటాం. మానవుడు నిరంతరం తనను తాను మెరుగుపరచుకోవాలని కోరుకుంటాడు. అంటే మనము కనుగొనే లేదా తయారు చేసే ప్రతి మెషీను కూడా మనము ఇప్పటికే చేయగలిగిన వాటిని మరింత మెరుగ్గా చేయడం కోసమే. ఐతే, బహుశా ప్రస్తుతం ఈ రెండిటినీ అనుసంధానించ లేని విధంగా మనం యంత్రాలను తయారు చేస్తున్నాము.మనం కనుగొనే లేదా తయారు చేసే ప్రతి మెషీను కూడా మనము ఇప్పటికే చేయగలిగిన వాటిని మరింత మెరుగ్గా చేయడం కోసమే యంత్రం ఒక మెషీను. ఇవి భౌతికపరమైన పునాదిలో పొదగబడి ఉన్నా కూడా అవి పూర్తిగా శక్తి రూపాలు. అంటే వాటిలో జడత్వం లేదు. అవి జీవితాంతం, ఇంకా జీవితం తర్వాత కూడా 24 గంటలూ పని చేస్తూనే ఉంటాయి. మనము ఒకసారి భౌతికపదార్ధాలను ఉపయోగించి మెషీన్లను తయారు చేస్తే వాటిలో కొంత జడత్వం ఉంటుంది.

జడత్వం భౌతికమైన వాటి సహజ ప్రకృతి. మన దేశంలో, ప్రాచీన కాలంలో, ఈ గ్రహం మీద ఉండే భౌతిక పదార్ధాలను ఉపయోగించకుండగా యంత్రాలను సృష్టించే టెక్నాలజీలను కనుగొన్నారు. ఎందుకంటే వారు యంత్రాలలో జడత్వం వద్దనుకున్నారు. మనం, అంటే మానవులం నమ్మదగ్గ వారిమి కాదని వారికి తెలుసు కాబట్టి, మనం చేసేదాని మీద గానీ, చేయనిదాని మీద గానీ ఆధారపడని యంత్రాలను తయారు చేయాలనుకున్నారు. మనం ఊగిసలాడుతూ ఉంటాం. నిన్న మీకు ఏంతో ముఖ్యమని అనిపించిన విషయం రేపటి రోజున ఎంతమాత్రమూ ముఖ్యము అనిపించదు.మీ కోసం మీరే లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకున్నా, రాత్రిపూట పడుకున్నప్పుడు దాని కోసం మీరు పని చేయడం లేదు. మీరు ఉదయాన్నే దాన్ని మొదలుపెట్టవచ్చు కానీ అది అప్పటికి నీరుగారి పోవచ్చు. అందుకని యోగులు జడత్వం లేని శక్తి రూపాలను సృష్టించారు. అవి వ్యక్తులు జఢత్వంగా ఉన్న సమయంలో కూడా పని చేస్తూనే ఉంటాయి. నిద్ర అలాంటిదే అది ఆవహిస్తే... మనుషులు భౌతికత్వం యొక్క జడత్వానికి వశులవుతారు. మనుషులకు శరీరం లేకపోకపోయినటై్లతే, అసలు నిద్రే పోరు.

జడత్వం లేని మెషీన్లను వివిధ ఉద్దేశ్యాల కోసం, అంటే ఆరోగ్యం, సంపద, సౌభాగ్యం, మేధస్సుల కోసం సృష్టించవచ్చు. మనం ఒక లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకున్న తరువాత, మనం పడుకున్నా, స్పృహలో లేకపోయినా, దాని గురించి మనం పట్టించుకోకపోయినా కూడా యంత్రం ఆ దిశలో మన కోసం పని చేస్తూనే ఉంటుంది. యంత్రాలు భౌతికపరమైన పునాదిలో పొదగబడి ఉన్నా కూడా అవి పూర్తిగా శక్తి రూపాలు, అంటే వాటిలో జఢత్వం లేదు.మనం ఒక లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకున్న తరువాత, పడుకున్నా, స్పృహలో లేకపోయినా, దాని గురించి మీరు పట్టించుకోకపోయినా కూడా యంత్రం ఆ దిశలో మీ కోసం పని చేస్తూనే ఉంటుంది

ఆత్మజ్ఞానుల పర్యవేక్షణలో: 
ఆత్మజ్ఞానులు ప్రజలకు వారి తక్షణ మరియ శాశ్వత శ్రేయస్సు కోసమై ఈ యంత్రాలను తయారుచేసి అందిస్తూ వచ్చారు. యోగులు కూడా వివిధ లింగ భైరవి రూపాలను కొన్నిటిని ప్రాచీన శాస్త్రమైన రసవైద్యంలో చెప్పిన విధంగా ఘనీభవించిన పా దరసాన్ని ఉపయోగించి, ప్రజ లు వారి మెడలో ధరిం చడానికి వీలుగా లేదా కారుల లో ఉంచు కోవడానికి వీలుగా ఒక పెండెం టులాగా, వారి గృహాలలో లేదా పని లేదా వ్యా పార స్థానాలలో ఉంచుకోవడానికి వీలుగా యంత్రాల రూపాలలో సృష్టించారు.

కార్తీకంలో మన కర్తవ్యం

కార్తీకంలో మన కర్తవ్యం

ఆయా మాసాలలో చంద్రుడు పూర్ణుడై ఏ నక్షత్రంలో ఉంటాడో ఆ నక్షత్రం వేరే ఆ మాసానికి వస్తుంది. కృత్తికా నక్షత్రంపై చంద్రుడు పూర్ణుడై ఉండటంవల్ల ఈ మాసానికి కార్తీకమాసమని పేరు. ఈ మాసంలో కృత్తి క నక్షత్రానికి, దీపారాధనకు, సోమవారాలకు ప్రాధాన్యత ఉంది. ఈ విషయా లను గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.

కృత్తికా నక్షత్రంఈ కృత్తికానక్షత్రం నక్షత్రాలలో మంచి ప్రాముఖ్యత ఉంది. దేవతలలో ప్రథముడైన అగ్నిదేవుడు ఈ నక్షత్రానికి అధిపతి. అగ్ని నక్షత్రాలైన కృత్తిక, ఉత్తర, ఉత్తరాషాడ లలో మొదటిది కృత్తికయే. వేదకాలంలో సంవత్సరం కృత్తికా నక్షత్రంతోనే ఆరంభమయ్యేది. ఈ నక్షత్రాన్ని అగ్ని నక్షత్రమని అంటారు. అగ్ని ఆరు ముఖాలు కలవాడు. కృత్తికలు కూడా ఆరు నక్షత్రాలు. ఈ కృత్తికలు ఒక విశిష్టత ఉంది. అదేమిటంటే కుమార స్వామిని షణ్ముఖుడు అంటారు. అంటే ఆరు ముఖ ములు కలవాడని అర్థం. ఆకాశంలోని ఆరు కృత్తికా నక్షత్రములు మాతృమూర్తులై పాలు యివ్వగా కుమారస్వామి ఆరు ముఖాలతోపాలు త్రాగాడు. ఈ విధంగా కృత్తికలచే పెంచబడుటచే కుమరస్వామికి కార్తీకేయుడని పేరు వచ్చినది. ఈ కారణాల వల్ల కృత్తికలకు ప్రాముఖ్యం కలిగినది.

కార్తీక దీపాలు
ఈ మాసంలో చెప్పుకోదగ్గ మరో అంశం దీపారాధన. ఈ మాస ప్రారంభం నుండి సూర్యోదయానికి పూర్వమే లేచి నదీస్నానమాచరించి శుచియై, పొడిబట్టలు ధరించి దీపారాధన చేయవలెను.ఈ మాసాన భక్తులు తండోపతండాలుగా నెయ్యి తీసుకుని అరుణాచలకొండ (తమిళనాడులోని) మీద జ్యోతిని వెలిగిస్తారు. ఈ జ్యోతి చాలా రోజుల వరకు వెలుగుతూ పరిసరప్రాంతాలన్నింటికీ కనబడుతూ ఉంటుంది.ఈ మాసంలోనే జ్వాలా తోరణాన్ని కొన్ని చోట్ల వెలిగిస్తారు. ఈ కాలమంతా దేవాలయాలన్నీ దీపాలచే అలంకరించబడి ప్రజ లను ఉత్తేజపరుస్తూ శోభాయమానంగా ఉంటాయి. ప్రతి ఇంటి ముంగిట ఈ మాసాంతం వరకు దీపం వెలుగుతూ ఉంటుంది. ఈ కార్తీకమాసంలో స్త్రీలు నదులలో, కోనేటిలలో దీపాలు వదలుతారు. 

ఈ దీపాలు ఆకాశంలోని చుక్కలవలె ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతూ అమితానందాన్ని చేకూరుస్తూ కన్నుల పండుగను కలుగచేస్తాయి. ఈ మాసంలో స్త్రీలు దీపాన్ని దానంగా ఇస్తా రు. దీని వల్ల వారికి ఎనలేని కీర్తిసౌభాగ్యాలు కలుగుతాయని భావిస్తారు. ఈ విధంగా ఈ మాసమంతా నిత్యదీపారాధనతో వెలుగుతో నిండి ఉంటుంది. ఈ దీపాలు మనిషిలోని అజ్ఞానమునే చీకటిని తొలగించి జ్ఞానమనే వెలుగును నింపుతాయి.

కార్తీక సోమవారాలు
ఈ మాసవారాలలో సోమవారానికి ప్రత్యేకత ఉంది. సోమవారానికి చంద్రుడు అధిపతి. దేవతలలో ప్రథము డైన అగ్నినక్షత్రాలలో మొదటిదైన కృత్తికను అధిపతిగా ఉండటం, చంద్రుడు పూర్ణుడై ఈ నక్షత్రం మీద ఉండటం చేత మాసంలోని సోమవారాలకు విశిష్టత కలిగినది. చంద్రుని వారమైన ఈ సోమవారం శివునికి ఎంతో ప్రీతికరమైనది. శైవభక్తులు ఈ మాసంలో ముఖ్యంగా సోమవారాలలో భక్తిశ్రద్ధలతో నియమనిష్టలతో శివుణ్ణి ఆరాధిస్తారు. ఈ మాస కాలంలో సూర్యోదయ పూర్వమే బ్రహ్మ ముహూర్తమున నదీ స్నానమాచ రించి హరహరశంభో అంటూ శివుణ్ణి స్తుతిస్తూ హిందూ ప్రజలంతా భక్తి ప్రపంచంలో మునిగిపోతారు. ముఖ్యంగా శైవభక్తులు ఈ మాసమంతా ఉపవాసముండి శివుడిని పూజిస్తారు. 

శివప్రీతికరమైన సోమవారమున భానోదయం ముందు లేచి స్నానాదికార్యాక్రమాలు ముగించుకుని, పొడి బట్టలు ధరించి మొదటగా దీపారాధన చేయాలి. అనంతరం శివుడికి రుద్రాభిషేకం చేయించి శివవ్రత నియ మాలను పాటించవలెను. ఈ విధంగా చేయడం వల్ల నిత్యమూ సిరిసంపదలతో, సుఖసౌఖ్యాలతో, ఆనందోత్సాహాలతో వర్థిల్లుతారని ప్రజల నమ్మకం. ఈ కార్తీక సోమవారాలలో వనభోజనం చేస్తారు. ఉసిరిక చెట్టుకింద భోజన చేయడం వల్ల శుభప్రదమని ప్రతీతి. ఈ సోమవారాలలో శివుడిని అర్చించి అనంతరం అన్నదానమును నిర్వహించి, అతిథి సత్కారాల తరువాత దీక్షవహించిన వ్యక్తి భుజించవలెను. ఈ నియమముల వలన శివాను గ్రహంకలిగి సర్వ పాపములు నశించును. 

తులాసంస్థే దినకరే కార్తికే మాసి యో నరః
స్నానం దానం పితృశ్రాద్ధ మర్చనం శుద్ధమానసః
తదక్షయ్యఫలప్రాహుర్యత్కరోతి నరేశ్వర
సక్రమం వా సమారభ్య మాసమేకం నిరంతరమ్‌
మానస్య ప్రతిపద్యాం వా ప్రారభేత్కార్తికవ్రతమ్‌
నిర్వఘ్నం కురు మే దేవ దామోదర నమోస్తుతే
ఇతి సంకల్ప్య విధిత త్పశ్చాత్స్నానం సమాచరేత్‌ 
ఏ మనుష్యూడైనను తులారాశియందు సూర్యుడుండగా కార్తీకమాసమందు సూర్యోదయ కాలమునకు లేచి కాలకృత్యంబులు నిర్వర్తించి, నదీస్నాన మొనరించి, జపము, దేవపూజ, తీర్థవిధి మొదలగు కార్యములను జేసినచో గొప్ప ఫలంబు సంప్రాప్తించునని యుందురు . సూర్యుడు తులారాశి యందు ప్రవేశించిన నాటి నుండిగాని, కార్తీక మాసారంభదినమగు శుద్ధపాడ్యమి మొదలుకొనిగాని వ్రతారంభమును చేయవలయును. అట్లు ప్రారంభించు సమయమున ఓ కార్తీక దామో దార! నీకు వందనములు. నాచే నారంభింపబడు కార్తీక వ్రతంబును విఘ్నము లేకుండ జరుగునట్లు చేయుము అని పిమ్మట స్నానము చేయవలెను.ఆ విధముగ జీవనదికి బోయి గంగకును, శ్రీ మన్నా రాయణునకును, భైరవునకును నమస్కరించి భైరవాజ్ఞను తలదాల్చి మొలలోతు నీటిలో నిలువబడి మొదట సంకల్పము జెప్పికొని సూక్తములను జదివి, 

మార్జన మంత్రముతో, అఘమర్షణ మంత్రముతో, గంగోదకమును శిరస్సున జల్లుకొని అఘమర్ష స్నానమా చరింపవలెను. పిదప సూర్యున కర్ఘ్య ప్రదానమొసంగి దేవతలకును, ఋషూలకును, పితృదేవతలకును క్రమ ప్రకారముగ తర్పణంబు లొనర్పవలెను. అప్పుడది సుస్నామగును. స్నానము చేసిన పిమ్మట నదీతీరము జేరి మూడుదోసిళ్ళ నీరు గట్టుపైన పోయవలెను. కార్తీకమాసంబున గంగా గోదావరి కావేరీ తుంగభద్రాది నదులందు స్నానమొనర్చిన నత్యుత్తమము, గంగానది కార్తీకమాసమునందు నదులన్నిటి యందు ద్రవరూప సన్నిహితయై యుండును. శ్రీ ఆదినారాయణుండు గోష్పాద మాత్ర ప్రదేశమందున్న జలమునందు సన్నిహితుడై యుండునని వేదములు, శ్రుతీసృ్మతులు చెప్పుచున్నవి కావున సముద్ర కామియగు నదీ స్నానము మిగుల పవిత్రమైనది. 

నదీ స్నానావకాశము లభింపనిచో! కాలువ యందుగాని, చెరువునందుగాని, కూపము కడగాని సూర్యోద యము స్నానము చేయవలెను. ఇది బ్రాహ్మణ క్షత్రియ వైశ్య శూద్ర స్త్రీ పురుషూలకు ముఖ్యము. మడి బట్టలను ధరించి ముందుగ భగవంతుని స్మరింపవలెను. తదుపరి భస్మమును త్రిపుండ్రముగా నుదుట ధరింపవలెను. లేక గోపీచందనముపైన నుదుట నూర్ద్వపుండ్రముగా నుంచుకొనవలెను. అనంతరము సంధ్యావందనము, బ్రహ్మ యజ్ఞమును ముగించి, నిత్యాగ్నిహోత్రమును గావించుకుని దేవతార్చనమును చేయవలెను. దేవపూజకు తన యింటి దొడ్డిలోగాని, తోటలోగాని లభించిన పుష్పములనే స్వయముగ తెచ్చి ఉపయోగించుట ప్రధాన ధర్మము. స్నానతీర్థమునందే కార్తీక పురాణ శ్రవణమును గావించుకుని, స్వగృహంబునకుబోయి, అతిథిపూజ, వైశ్వదేవము మొదలగు నిత్యకర్మలను చేసి, తృప్తిదీర భుజించి, రెండుమారులు ఆచమనీయం చేసిన శుద్ధుడగును. 
పిదప పురాణమును స్వయముగా జదువుటయో, లేక ఇతరులవలన వినుటయో చేయవలెను. సూర్యు డస్తమించు కాలమున సాయంసంధ్యను పూర్తి చేసికొని శివాలయముగాని, విష్ణ్వాలయమునగాని దీపారాధన చేయవలెను. షోడశోపచార పూజావిధానమున హరిహరులను బూచించి షడ్రసోపేతమై, భక్ష్యభోజ్యాదు లతో గూడిన నైవేద్యము నిడవలయును, అటు పిమ్మట చేతులు మోడ్చి మంత్రములచేగాని, స్తోత్రములచేగాని, గీతములచే గాని అష్టపదులచేగాని హరిహరులను స్తుతిచేయవలెను. ఈ రీతిగా కార్తీకశుద్ధ ప్రతిపత్తు మొదలు అమావాస్య తుదివరకు నెలదినములు వ్రతము చేసినచో కార్తీకమాస వ్రతము పూర్తగును. 

మరునాడు శక్తిననుసరించి మృష్టాన్నముతో భూతతృప్తి గావించవలెను. ఇట్లు వ్రతమాచరించిన స్త్రీలు, పురుషూలకు ఈ జన్మమునందును, పూర్వజన్మమునందును నొనరించిన పాపంబులు పటాపంచలై, పవిత్ర వంతులై మోక్షార్హులగుదురు. ఇందు సందేహం ఏమాత్రమూ లేదు. మరియు నిట్లు చేయనవకాశములేక చేయువారితోగూడి సంతసించినను సమానమగు ఫలితము నందుదురు.

ప్రత్యక్ష దైవం ఎవరు .. తెలుసుకోర మానవుడా...!

ప్రత్యక్ష దైవం ఎవరు .. తెలుసుకోర మానవుడా...!

కష్టం కలిగినప్పుడు కనిపించని వేలుపుకి ఎన్నో మొక్కులు మొక్కుకుంటాం. పూజలు, పునస్కారాలు చేస్తాం. ఇవ్వన్నీ మనం ఎదిగి జ్ఞానవంతులమయ్యాకా ఏర్పడే భక్తి భావాలు. వీటిని చిన్నతనం నుంచీ పాదుకొల్పేది తల్లి. ఇష్టదైవాన్ని మనసారా వేడుకుంటే, జీవితాంతం మనకి ఆయన తోడుగా ఉంటాడు. కలియుగంలో మానవులు విషయలోలురై ప్రకృతి ధర్మాలకి విరుద్ధంగా నడుచు కుంటారని తెలిసిన ఆ భగవంతుడే, అందుకు తరుణోపాయాన్ని కూడా సూచించాడు. ‘కలియుగే స్మరణా న్ముక్తిః’ అని, కేవలం కలియుగంలో తనను స్మరించినంత మాత్రం చేతనే ముక్తిని ప్రసాదిస్తానని చెప్పాడు. కేవలం ఆయన నామజపం చేసి, పాపాలు తొలగిపోయాయి అనుకుంటే పొరపాటే, అయితే మనసా, వాచ, కర్మణా ఆయనకి దాసోహం చేసి ఆ పరమేశ్వరుణ్ణి స్మరిస్తూవుంటే, కష్టాలు తొలగి ముక్తి కలుగు తుందని సద్గురువులు బోధిస్తున్నారు.

అలాంటి సద్భక్తిని పొందడానికి కొన్ని నియమాలు ఆచరించాలి. మంచి ఆలోచనలతో, మంచి పనులు చేస్తూ అందరియందు సమభావాన్ని కలిగివుండాలి. ప్రకృతి ధర్మాల్ని పాటిస్తూ, గురువు ద్వారా జ్ఙానాన్ని సముపార్జించాలి. అప్పుడు ఆ గురువు చేసే మంత్రోపదేశంతో ఆ భగవంతుని అనుగ్రహం పొందడానికి వీలవుతుంది. గురువు సాక్షాత్‌ పరబ్రహ్మస్వరూపుడు. కనుక భగ వంతుని దర్శించే మార్గం గురుశుశ్రూష వల్ల కలుగుతుంది. అందుకనే, ‘గురుర్భ్‌హ్మ, గురుర్విష్ణుః, గురుదేవో మహేశ్వరః గురు సాక్షాత్‌ పరబ్రహ్మ , తసై్మఃశ్రీగురవే నమః’ అని గురువుని పరమేశ్వరునిగా భావించాలన్నారు.అయితే పుట్టిన ప్రతి మనిషికీ ప్రధమ గురువు తల్లి. బుల్లి బుల్లి పదాలు నేర్పుతూ, అవి పలుకుతుంటే విని ఆనందపరవశి అవుతుంది. బుడి బుడి అడుగుల్లో తప్పటడుగుపడి, పడిపోకుండా చిటికిన వేలితో నడిపిస్తుంది. 

ఇవే జీవితంలో మనం నేర్చుకునే మొదటి పాటాలు. ఆ తరువాత చిన్న చిన్న దేవుడి శ్లోకాలు నేర్పుతూ భగవంతుని పట్ల ఆసక్తిని, అనురక్తినీ కలిగిస్తుంది. ఎదుగుతున్న కొలదీ నడవడిని గమనించి మందలించి మంచిదారిలో పెడుతుంది. ఇలా ప్రధమ జ్ఞాన సంపదని గురువులా అందిస్తుంది. తండ్రి క్రమశిక్షణ, ఔన్న త్యాన్ని పెంపొందించు కోవడం, మంచి భవిష్యత్తు సముపార్జించడం ఎలాగో నేర్పుతాడు. అందుకే గురు పరంపరలో ద్వితీయ స్థానం తండ్రికి దక్కుతుంది. ఇక జ్ఞానాన్ని, విజ్ఞానాన్ని అందించి చక్కటి బాటని ఏర్పరచేవాడే సద్గురువు. కనుక ఈ కలియుగంలో తల్లిదడ్రుల్ని మొదటగా పూజించి, గౌరవించినా ఆ భగవంతుడు మరింత సంతోషభరితుడై మనల్ని శీఘ్రంగా అనుగ్రహిస్తాడు. అందుకే కుమార శతక కారుడు కూడా తల్లి విలువని పదిరెట్లు చేసాడు. 

తనకు విద్యాభ్యాసం

బును జేసినవానికన్న బొలుపుగ బదిరె

ట్లను దూగు దండ్రి వానికి

జననీయు బదిరెట్లు దూగు జగతి కుమారా!

అంటూ, విద్యాభ్యాసం చేసే గురువు కన్నా తండ్రి పదిరెట్లు తూగుతాడు. తండ్రికన్నా, తల్లి పదిరెట్లు తూగుతుందని నిక్కచ్చిగా చెప్పాడు కుమార శతక కారుడు. విఘ్నేశ్వరుడంతటి వాడు తల్లిదండ్రులకి ప్రదక్షిణ గావించి లోకాలన్నిటినీ చుట్టివచ్చిన ఫలితాన్ని పొందాడు. గణాధిపత్యాన్ని పొందాడు. అందుకే మనకి ప్రత్యక్ష దైవాలు తల్లిదండ్రులే.

మంత్ర శక్తికి మహిమ ఉంటుందా ?

మంత్ర శక్తికి మహిమ ఉంటుందా ?

మనసును ప్రక్షాళనం చేసి, నైర్మల్యం కలిగించే ముఖ్య పరికరాలు మంత్రాలు. జన్మగత వాసనలతో, మనలను కట్టి పడవేసి, ఆచేతన, సుప్తచేతన ఆలోచనల, కోరికలను చేధించడానికి మంత్రం సహాయపడుతుంది. మంత్రం మన మనసు పొరల్లో దాగియున్న పలురకాలైన ఆలోచనలను దూరం చేస్తుంది. సక్రమంగా, మనస్సాక్షిగా, ధ్యానం చేయబడిన మంత్రాలు సత్ఫలితాలను ఇస్తారుు. మన మనసులోని వ్యతిరేక భావాలను దూరం చేస్తారుు. ఉదాహరణకు ‘హుం’ కారం మనలోని భయాన్ని పారద్రోలుతుంది. ‘రాం’ కారం మనకు శాంతిని కలుగచేస్తుంది.

మంత్రంలో ‘మ’కారం అంటే మననం, మననం అంటే పదేపదే ఉచ్ఛరించడం. ‘త్రం’కారం అంటే త్రాణం, త్రాణం అంటే రక్షించేదని అర్థం, కాబట్టి ‘మంత్రం’ అంటే ఏకా గ్రచిత్తంతో పదేపదే ఉచ్ఛరించే వానిని రక్షించేదని అర్థం.మననం చేయువానిని రక్షించేది మంత్రమని అర్థం. మంత్రత అనేది నిర్గుణ బ్రహ్మస్వరూపం. ఒక బీజం (విత్తనం) పెద్దచెట్టు గా వృద్ధిచెందినట్లు, నిర్గుణ బ్రహ్మమే మంత్రంగా సూచించ బడింది.మంత్ర వివరణపెై అనేక నిర్వచనాలు కనిపిస్తున్నాయి. తన హృదయం నుండి అవగతమయ్యే శక్తే మంత్రమనీ, దేవతా దిష్టితమైన ఒకానొక అక్షర రచనా విశేషమే మంత్రమనీ, దేవతా స్వరూపమే మంత్రమనీ, సాధనకు, కార్యసిద్ధికి, ప్రత్యేక ఫలితాలకు ప్రకృతి శాస్త్రాలను అనుసరించి వివిధ ప్రక్రియలలో అభ్యాసమూలమైన సిద్ధిత్వాన్ని కలిగించేదే మంత్రమనీ కొన్ని అక్షరాల ప్రత్యేక ఉచ్ఛారణే మంత్రమనీ, ఒక శబ్దాన్ని యాంత్రికంగా, పారవశ్యం కలిగేంతవరకు పునశ్చరణ పారవశ్యం కలిగేంతవరకు పునశ్చరణ చేయడమే మంత్రమని అంటారు.

ఈ జగత్తు అంతా దెైవానికి ఆధీనమై ఉంది. 

అటువంటి దెైవం మాత్రం మంత్రానికి ఆధీనమై ఉన్నాడు. కాబట్టి శబ్ధరూపం లోనున్న దెైవశక్తి స్వరూపమే మంత్రం, మంత్రాన్ని ధ్యాని స్తున్నప్పుడు ఆ మంత్రం దేవతామూర్తి యొక్క శక్తి సాధకుని లో అణువణువు వ్యాపించి ఉంటుంది. అప్పటివరకు నిబిఢీకృ తమై ఉన్న దెైవికశక్తులు సాధకునికి ఉపయోగపడి జ్ఞానోదయ మవుతుంది. కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్య, మాలిన్యాలు తొలగి, మనస్సు నిశ్చలమై, సచ్చిదానంద స్థితిని పొందుతాడు. అత్యంత శక్తివంతమైన బీజాక్షరాలతో ఏర్పడిన వే మంత్రాలు. శక్తికి, శబ్దానికి అవినాభావ సంబంధం ఉంది. శబ్దంలోనిదే స్పందన. సక్రమమయిన రీతిలో జరిగే మంత్రో చ్ఛారణ వలన, మంత్రంలోనున్న బీజాక్షరాలలో స్పందన కలి గి, అత్యద్భుతమైన మహాశక్తి ఉత్పన్నమవుతుంది. యోగసా ధన సఫలీకృతమయ్యేందుకు యోగాశక్తి ఎలా అవసరమో, అదే విధంగా మంత్రసాధన ఫలించేందుకు విశేషమైన మాన సిక ఏకాగ్రత అవసరం. ఈ వాక్‌ శక్తీకరణ కలిగినప్పుడు, మనం కొన్ని సాధారణ శబ్దాలలో నిగూఢమైన అర్థాలను చూడగలం. అవి ఎన్నో అడ్డంకులను అధిగమించి ఈ సమస్తవిశ్వంతో సంభాషొంచే స్థితికి సాధకుని తీసుకెళ్తాయి.

ప్రతి మంత్రానికి మంత్రాధిష్థాన దేవతను వర్ణించే ధ్యాన శ్లోకం ఉంటుంది. మంత్రానికి సంబంధించిన దేవతా స్వరూపాన్ని, సాధకుడు మనసులో నిలుపుకొని ఆ మంత్రజపం చేయాలి. శుచి, మనోనిగ్రహం, మంత్రార్థ చింతనం, విచార రహితములు మంత్రోపాసనకు చాలా ముఖ్యం. పండుగ సమయాలో గ్రహణ సమయాలలో అమావాస్యలలో మంత్రోచ్ఛారణ అధికంగా చేయాలి.

మంత్రాలన్నీ సంస్కృతంలోనే ఉన్నాయి కదా! వాటిని స్థానిక భాషలోకి తర్జుమా చేసుకొని దెైవాన్ని పూజించకూడదా? అని కొంతమంది ప్రశ్నిస్తుంటారు. ఇందుకు సమాధానం ఒక్కటే.మంత్రం శబ్దప్రధానమైనది. ధ్వనాత్మక సృష్టిపదార్థం సృష్టి కంటే ముందే పుట్టింది. ఇతర తత్త్వాలకంటే శబ్దతత్త్వం శక్తి వంతమైనది. కాబట్టి మంత్రానికి ఆధారం శబ్దం అయింది. సంస్కృత భాషలోని అక్షరాలలో శబ్దం, అర్థం రెండూ ఉన్నాయి. ఈ అక్షరాల నిర్మాణం వల్ల అనేక మహిమలు కలుగుతాయి. అందుకే మిగతా భాషల కంటే సంస్కృతం ఉతృ్కష్టమైన మంత్ర ప్రయోజనాన్ని కలిగిస్తుంది. ఎందుకంటే సంస్కృతం మంత్రంలో నుండి ఉద్భవించింది మరి.

మంత్రాలు రెండు రకాలు. 1. దీర్ఘమంత్రాలు, 2. బీజామం

త్రం. మనకు తెలిసిన వాటిలో ఎక్కువ భాగం ఓంకారం వంటి హ్రస్వబీజాలు (మంత్రాలు) ఈ మంత్రాలు ఓం, హూం, శ్రీం వంటి మూలశబ్దాలను కలిగి ఉంటాయి. ఈ విధమైన మూల శబ్దాల నుంచే సంస్కృత భాష రూపుదిద్దుకుంది. దీర్ఘమంత్రాలు వేదపాఠాల వలె గాన రూపములో ఉంటాయి. వీట్లో గాయత్రీ మంత్రం ముఖ్యమైనది.

గాయత్రీ మంత్రం మూడు పాదములు కలదెై, ఇరవెై నాలుగు అక్షరాలతో, ఇరవెై నాలుగు చంధస్సులెై, ఇరవెై నాలుగు తత్వాలకు సంకేతంగా భాసిస్తోంది. గాయత్రీ మంత్రంలోని మూడు పాదాలు ఋగ్‌, యజుర్‌, సామవేదాల నుంచి గ్రహించబడి, ‘ఓం’కారంలోని అకార, ఉకార, మకారాలకు ప్రతిరూపమై భాసిస్తున్నాయి. ‘గాయత్రీ’ మంత్ర ద్రష్టం అయిన విశ్వామిత్రుడు మంత్రనుష్ఠాన ప్రభావంవల్లజితేంద్రియుడవడమేకాక, రాజర్షీత్వాన్ని వదలి బ్రహ్మర్షిత్వాన్ని పొందాడు. అంతేకాక, ప్రతి సృష్టి చేయగల సామర్థ్యాన్ని పొందాడు. అందుకే చాలా మంది సంధ్యావందనాది సమయాల్లో గాయత్రీ మంత్రమును జపిస్తుంటారు. గాయత్రీ మంత్రాన్నీ ఎవరు క్రమం తప్పకుండా జపిస్తారో, వారు కోటి జన్మలలో చేసిన పాపాల నుంచి విముక్తులవుతారన్నది వాస్తవం.

హ్రస్వబీజమంత్రం మరింత విస్తారమైన అర్థాన్ని కలిగి ఉంటాయి. దీర్ఘ మంత్రాలు, వాటి అర్థాలపట్ల మనకుగల అవగాహనలపెై ఆధారపడి ఉంటాయి.

ఈ మంత్ర సృష్టి ఎలా జరిగింది? అన్న ప్రశ్న మనకు కలుగవచ్చు. అందుకు సమాధానం, త్రికాల వేదులెైన ఋషులు, జగత్‌ కళ్యాణం కోసం అందించిన సత్యోపదేశాలే ‘మంత్రాలు’. అదే విధంగా ‘మంత్రసిద్ధి’ ఎన్ని రోజులకు కలుగుతుందన్న ప్రశ్న కూడా ఉదయిస్తుంటుంది. ఏకాగ్రతతో మంత్రాన్ని సాధన చేస్తే త్వరితంగా ఆయా మంత్రసిద్ధిని పొందవచ్చు. మంత్రానికి బీజాక్షరాలు ప్రాణ ప్రదాలు. వాటి ఉచ్ఛారణతో సంకల్పాలు సిద్ధిస్తాయిన్నది పెద్దల వాక్కు. అయితే మంత్రానుష్ఠానంలో అశ్రద్ధ లోపాలు చేయకూడదు, ఫలితంగా చెడు ఫలితాలు ఎదురయ్యే అవకాశముంది.

ప్రతి మంత్రాన్ని ఒక ఋషి, చంధస్సు, దేవత, బీజం, శక్తి, కీలకం, అంగన్యాస, కరన్యాసాలనే సప్తాంగాలతో క్రమం తప్పకుండా ధ్యానించాలని చెప్పబడింది.

1. ఋషి: మంత్ర ప్రవర్తకుడు ఋషిని శిరస్సులో లయింపజేసి ధ్యానించాలి. ఏ మంత్రం ఎవరిచేత ఆవిష్కరింపబడిందో, ఎవరిచేత సిద్ధి పొందిందో, అతనినే ఆ మంత్రానికి కర్తగా (ఋషిగా) భావించాలి.

2. ఛందస్సు: శరీరాన్ని కప్పిన వస్త్రంలా ఆత్మను కప్పు తున్న దాన్నికి ఛందస్సు అని పేరు. ఈ ఛందస్సు లు మంత్రాలను రక్షించగలవు. దేవతలు తమ ను తాము కాపాడుకొనేందుకు గాయత్రీ వంటి మంత్రాలను ఆచ్ఛాదనలుగా చేసుకొన్నారు.

3. దేవత: ప్రతి మంత్రానికి ఒక అధిష్టాత దేవత ఉంటుంది. ప్రతి మంత్ర ప్రవర్తకుడు మంత్రానికి తగిన అధిష్ఠాన దేవతను హృదయ కమలంలో నిలుపుకొని ధ్యానించాలి.

4. బీజం: మంత్రానికి ప్రత్యేకశక్తిని కలుగజేసే మంత్రసారమే బీజం అని పేరు. ఈ బీజాన్ని గుహ్యంలో నిలిపి ధ్యానించాలి.

5. శక్తి: మనం మంత్రశక్తిని వహించినప్పుడే, అందుకు తగిన మంత్రశక్తి కలుగుతుంది. మంత్ర ప్రవర్తకుడు మంత్రశక్తిని పాదాలలో నిలిపి ధ్యానించాలి.

6. కీలకం: మంత్రశక్తిని మనలో నిలిపి ఉంచేందుకు సాయపడే బిరడా వంటిది కీలకం. మంత్ర ప్రవర్తకుడు కీలకాన్ని నాభియందు నిలిపి ధ్యానం చేయాలి. అప్పుడు సాధకుడు ఉపాసనామూర్తిని దర్శించి, ఆత్మసాక్షాత్కారంతో సర్వసిద్ధులను పొందుతాడు.

7. అంగన్యాసం: అంగన్యాస క్రియలు ఆచరించకుండా చేసిన మంత్రాలు నిష్ర్పయోజనమవుతాయి. శరీరశుద్ధికోసం న్యాసాలు తప్పనిసరిగి చేయాలి. సాధకులున్యాసాలు చేసుకొని మంత్రజపాన్ని చేయాలి. న్యాసములు ఆచరించకుండా సాధకునికి మంత్రాధికారం లేదు.

వినియోగం: చతుర్దిధ పురుషార్థాలకై లేక ఏదో ఒక సంకల్ప సిద్ధికై మంత్రాన్ని ఉపయోగించడమే వినియోగం అని అంటారు.ప్రతి మంత్రానికి మంత్రాధిష్థాన దేవతను వర్ణించే ధ్యాన శ్లోకం ఉంటుంది. మంత్రానికి సంబంధించిన దేవతా స్వరూపాన్ని, సాధకుడు మనసులో నిలుపుకొని ఆ మంత్రజపం చేయాలి. శుచి, మనోనిగ్రహం, మంత్రార్థ చింతనం, విచార రహితములు మంత్రోపాసనకు చాలా ముఖ్యం. పండుగ సమయాలో గ్రహణ సమయాలలో అమావాస్యలలో మంత్రోచ్ఛారణ అధికంగా చేయాలి.మంత్రాలు కర్మార్థమై జనించాయి. ఒకే మంత్రాన్ని కొంతకాలం పాటు సక్రమ రీతిలో జపించడం వలన ఆ మంత్రానికి సంబంధించిన దెైవరూపం మనోనేత్రానికి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మంత్రశక్తి వలన ఎన్నో అద్భుతాలను సాధించవచ్చు. ఉదాహరణకు హిరణ్యకశ్యపుడు ప్రహ్లాదుని ఎన్ని హింసలకు గురిచేసినప్పటికీ, ‘నారాయణ’ అనే మంత్ర జపం ఆ బాలుని ఏమీ చేయలేకపోయాయి. భక్త హనుమ ‘రామ’ జపంతో ఉత్తేజితుడెై సముద్రాన్ని దాటి లంకను చేరాడు. గాయత్రీ మంత్ర జపం వలన విశ్వామిత్రుడు రాజర్షిత్వాన్ని వదలి బ్రహ్మార్షిత్వాన్ని పొందాడు.

ఈ మంత్ర సృష్టి ఎలా జరిగింది? అన్న ప్రశ్న మనకు కలుగవచ్చు. అందుకు సమాధానం, త్రికాల వేదులెైన ఋషులు, జగత్‌ కళ్యాణం కోసం అందించిన సత్యోపదేశాలే ‘మంత్రాలు’. అదే విధంగా ‘మంత్రసిద్ధి’ ఎన్ని రోజులకు కలుగుతుందన్న ప్రశ్న కూడా ఉదయిస్తుంటుంది. ఏకాగ్రతతో మంత్రాన్ని సాధన చేస్తే త్వరితంగా ఆయా మంత్రసిద్ధిని పొందవచ్చు. మంత్రానికి బీజాక్షరాలు ప్రాణ ప్రదాలు. వాటి ఉచ్ఛారణతో సంకల్పాలు సిద్ధిస్తాయిన్నది పెద్దల వాక్కు. అయితే మంత్రానుష్ఠానంలో అశ్రద్ధ లోపాలు చేయకూడదు, ఫలితంగా చెడు ఫలితాలు ఎదురయ్యే అవకాశముంది.

మహాత్ములు మనకోపం కొన్ని ప్రాధమిక మంత్రాలను సూచించారు. అవి:

‘ఓం’ : సమస్త మంత్రాలసారంగా ‘ఓం’కారం చెప్పబడింది. ఇది సాక్షాత్తు బ్రహ్మస్వరూపం. సమస్త వేదాల సారమైన ‘ఓం’ కారం మంత్రాలన్నింటిలోకి ఉత్కృష్టమైనది. అకార, ఉకార, మకారాలు అనే మూడు శబ్దాల సమన్వయం ‘ఓం’కారం. ఈ మూడు భాగాలు జాగృత, స్వప్న, గాఢ సుషుప్తి స్థితులకు, రజః సత్త్వ, తమో గుణాలకు ప్రాతినధ్యం వహిస్తాయి. బ్రహ్మాండం యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయ అనే విభిన్న పాత్రలను పోషించే ఏకేశ్వరుని త్రిరూపాలెైన బ్రహ్మ, విష్ణు, శివమూర్తులు వీటికి అధినేతలు. వేదం ఓంకారరూపం, వేదరాశి, ఋగ్వేదం నుండి ‘అ’ కారం, యజుర్వేదం నుండి ‘ఉ’ కారం, సామవేదం నుండి ‘మ’ కారం పుట్టి, వాటి నుండి ఓంకార రూపం ఉద్భవించింది. ఓం కారానికి మూలం నాదం. ఆ నాదం భగవద్రూపం.

శ్రీం: అమ్మ వారికి చెందిన మంత్రం ఐశ్వర్యాన్ని, సకల అభీష్టసిద్ధిని కలిగిస్తుంది.

హూం: సృష్టిలోని వ్యతిరేక శక్తులను నాశనం చేసే దెైవికక్రోధం యొక్క శబ్దం ‘హూం’. ఓంకారం ఆత్మను అనంత ఆత్మలో కలిపే శబ్దమైతే, హూంకారం అనంత పరమాత్మ ఏకాత్మలో ప్రకటితమవుతుంది.

రాం:ఇది దివ్య తేజోబీజం. శాంతిని కలిగిస్తుంది.

ఐం: జ్ఞాన బీజం. ఏకాగ్రత, శక్తులను ప్రసాదిస్తుంది.

మాం: మాతృబీజం. అగ్నిబీజాలకు ఆద్యం.

సోహం: ఊపిరి యొక్క స్వాభావిక బీజం. ‘సో’ ఉచ్ఛ్యాసం, ‘హం’ నిశ్శ్వాసం. సోహం నుండి హల్మ శబ్దాలను వేరు చేస్తే ఓంకారం. ‘సో’ శక్తి ‘హం’ శివుడు.

గాయత్రీ మంత్రం: ఓం కారం నుండి జనించింది. మన వేదాలలో, ఉపనిషత్తులలో, బ్రహ్మ సూత్రాలలో, పురాణాలలో గాయత్రీ దేవత సగుణ, నిర్గుణ, స్వరూప స్వభావములు సవిస్తరంగా వివరించబడ్డాయి. గాయత్రీ దేవని గాయత్రీ మంత్రాలతో ధ్యానించే వారికి ముక్తి లభిస్తుంది. ఎవరు గాయత్రీని జపిస్తారో వారు కోటి జన్మలలో చేసిన పాపాల నుండి విముక్తులవుతారు.

ఏకాక్షర మంత్రం - ‘ఓం’

అన్ని మంత్రాలలోకి శక్తివంతమైన ఏకాక్షర మంత్రం ‘ఓం’. దీనినే ‘ప్రణవం’ అని కూడా అంటారు. మంత్రోచ్ఛారణ జీవునికి, పరమాత్మ అనుగ్రహాన్ని సులభతరం చేసే ఒక సాధన. ఉదా బిడ్డ తన తల్లిని ‘అమ్మా’ అని పిలువగానే, ఆ తల్లి ఎన్ని పనులతో సతమతమవుతున్నప్పటికీ ఆప్యాయంగా పరిగెత్తుకొని వచ్చి, ఆ బిడ్డను గుండెకు హత్తుకుంటుంది కదా! అలాగే సకల దేవతా మూర్తులు, మంత్రోచ్ఛారణతో మనం మననం చేయగానే మన పట్ల ‚‚ప్రసన్నలవుతున్నారు.

మహా శక్తివంతమైన మంత్రాలను మన ఋషులు, అమోఘ తపశ్శక్తితో భగవదావేశంలో పలికిన వాక్యాలే మంత్రాలు. ‘ఐం, శ్రీం, హ్రీం, క్లీం’ అనే ఏకాక్షర బీజ మంత్రాలను ఆయా దేవతల పేర్లతో కలిపి జపించినప్పుడు శక్తివంతమైన మహామంత్రాలవుతాయి. ఇష్టదేవతలను ప్రసన్నం చేసుకోవడమే మంత్ర లక్ష్యం.

సమస్త మంత్రాలసారంగా ‘ఓం’కారం చెప్పబడింది. ఇది సాక్షాత్తు బ్రహ్మస్వరూపం. సమస్త వేదాల సారమైన ‘ఓం’ కారం మంత్రాలన్నింటిలోకి ఉత్కృష్టమైనది. అకార, ఉకార, మకారాలు అనే మూడు శబ్దాల సమన్వయం ‘ఓం’కారం. ఈ మూడు భాగాలు జాగృత, స్వప్న, గాఢ సుషుప్తి స్థితులకు, రజః సత్త్వ, తమో గుణాలకు ప్రాతినధ్యం వహిస్తాయి. బ్రహ్మాండం యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయ అనే విభిన్న పాత్రలను పోషించే ఏకేశ్వరుని త్రిరూపాలెైన బ్రహ్మ, విష్ణు, శివమూర్తులు వీటికి అధినేతలు.

సాధారణంగా మంత్రాలు మూడు విధాలు.

1. తామస మంత్రం: క్షుద్రంతో ఉచ్ఛారణ చేసేవి.

2. రాజస మంత్రం: యుద్ధంలో గెలుపు కోసం చేసేవి.

3. సాత్విక మంత్రం: ఆధ్యాత్మిక సాధనకై చేసేవి.

మంత్రాలు రెండు రకాలు. 

1. దీర్ఘమంత్రాలు, 2. బీజామం త్రం. మనకు తెలిసిన వాటిలో ఎక్కువ భాగం ఓంకారం వంటి హ్రస్వబీజాలు (మంత్రాలు) ఈ మంత్రాలు ఓం, హూం, శ్రీం వంటి మూలశబ్దాలను కలిగి ఉంటాయి. ఈ విధమైన మూల శబ్దాల నుంచే సంస్కృత భాష రూపుదిద్దుకుంది. దీర్ఘమంత్రాలు వేదపాఠాల వలె గాన రూపములో ఉంటాయి. వీట్లో గాయత్రీ మంత్రం ముఖ్యమైనది.

చంధోబద్ధంగా ఉన్న మంత్రాలు ‘ఋక్కులు’ అని గద్యాత్మకంగా ఉన్న మంత్రాలను ‘యజస్సులు’ అని అంటారు. ఓంకారం లేని మంత్రం ఫలవంతం కాదు. అలాంటి మంత్రం ప్రాణవాయువు లేని నిర్జీవ శరీరం వంటిది. ఓంకారం ఆ సర్వేశ్వరుని నుంచి ఒక జ్యోతిగా ప్రారంభమై, దాన్నుంచి ఒక నాదం ధ్వనిస్తుంది. ఋగ్వేదం - ‘అ’ కారం, యజుర్వేదం నుండి ‘ఉ’ కారం, సామవేదం నుండి ‘మ’ కారం కలసి ‘ఓం’ కారం ఏర్పడింది.